Studentenvereniging Marcroix

aug 13, 19 Studentenvereniging Marcroix

Voormalig paardenmeisje Thirza van der Weijde wil jongens bij de club

De persoonlijke ontwikkeling en het opdoen van sociale vaardigheden is, voor beginnende studenten en aanstormend talent in het algemeen, minstens zo belangrijk als bierdrinken en tentamens leren. Studentenverenigingen kunnen hiervoor een aanknopingspunt zijn.

Ik wilde niet perse lid worden van een studentenvereniging, maar liever iets doen waar ik mijn hobby paardrijden mee kon combineren. Zo kwam ik op Marcroix uit.

R.S.R Marcroix is een studenten rijvereniging die is aangesloten bij de Rotterdamsche Manège. Thirza van der Weijde (23) is hiervan de president.

Wie wordt er lid?

We zijn ooit afgesplitst van het studenten corps, maar we hebben daar weinig binding meer mee. We houden nog enkele mores en tradities in ere. Bijvoorbeeld ons clublied over een goudvis, Constance, dat we zingen voor we een shotje ketel 1 drinken. Jenever is niet mijn favoriete drankje, maar je went er aan.Iedereen kan lid worden van de vereniging, ook als je niet wilt paardrijden, dan word je een niet rijdend borrel-lid. Dan kan je mee naar evenementen of mee eten met onze studentenhap, op woensdag in de sociëteit, de Jockey Club (gevestigd in de Rotterdamsche Manège. Red.). De meeste van onze zestig leden hebben een rijdend lidmaatschap. Dat wil zeggen dat ze gebruik maken van de paarden van de manege. Daarbij kunnen ze ook les krijgen in het paardrijden. Het lidmaatschap lijkt lastig te combineren met topsport. We doen mee aan competities met andere verenigingen in het land, maar dit heeft een hoog recreatief gehalte. Wat we wel allemaal gemeen hebben is een passie voor paarden. Ik was zes toen ik begon met rijden. Vanaf die tijd hing ik soms hele dagen op de manege rond. Velen van de leden kennen dat, we waren paardenmeisjes..

En ook paardenjongens?

Er zitten maar enkele jongens op de vereniging, tot onze spijt. De sport heeft een stigma, dat het alleen iets is voor meisjes of voor mietjes of zo. Dat is onzin. Paarden zijn kuddedieren. Ze hebben een leider nodig. Iemand die consequent is en streng als dat nodig is. Ze dulden geen soft, halfslachtig gedrag..We doen er wel van alles aan om jongens lid te maken, we staan met een stand op de Eurekaweek. Maar je ziet ze kijken, als we dan met negen of tien vrouwen op ze af komen, is dat toch te intimiderend, kennelijk. Dat is jammer, het zou goed zijn voor de balans als er meer jongens zouden gaan rijden..

karakter

De paardensport is zeker niet bij uitstek een vrouwensport. Sterker nog. Het is een van de weinige sporten waarbij mannen en vrouwen gelijk presteren. In de tijd dat Marcroix haar naam kreeg, waren alleen mannen lid. In 1940 werd de vereniging vernoemd naar het paard Marcroix dat op diverse Olympische spelen goud won. Zijn ruiter, Pahud de Mortanges, is met vier gouden en een zilveren medaille, nog steeds de meest succesvolle Olympiër die Nederland ooit gekend heeft. Pas na de jaren vijftig mochten vrouwen lid worden.

Wat de sport voor mij bijzonder maakt is dat het eigenlijk gaat om de communicatie tussen de ruiter en het paard. Het paard is hoe dan ook veel sterker, of je nu man of vrouw bent, maar het verlangt van je dat je de leiding op je kunt nemen. Het gaat ook om karakter, de ruiter en het paard compenseren elkaar, een temperamentvol paard heeft wellicht het meest baat bij een ruiter met een kalm karakter.

Thirza van der Weijde met de ruin Atiesto in de Rotterdamsche Manège. Chico is op zomervakantie, wegens het EK springen, dressuur en para-dressuur, de volgende week in het Kralingse Bos.

Leerproces

Sommige mensen gaan naar yoga. Als een manier om rust te vinden. Dat effect heeft  het werken met een paard op mij. Het gaat om een levend dier waar je een relatie mee opbouwt. Dat is een leerproces dat ik na mijn studie voort zou willen zetten. Het dier houdt je een spiegel voor. Als je gestrest bent, dan merkt het paard dat meteen en het wordt dan ook onrustig. Je leert ervan geduld op te brengen en om consequent te zijn, leiderschap te tonen en om te begrijpen wat het paard je aandraagt. Mijn favoriete paard is de pony Chico, een schimmel met een eigenaardig karakter. Het merendeel van de leden vindt hem een verschrikkelijk pony, want hij lijkt je aan te vallen en schiet op je af als je z’n stal opendoet. Maar als daar doorheen prikt blijkt hij heel lief. Je moet elkaar de tijd gunnen elkaar te leren kennen. Een zweep helpt daarbij niks. Hij is gewoon een dreiger, iemand die eerst zijn tanden laat zien en als je daar niet intrapt dan is er niets aan de hand, daar houd ik wel van.

Belangrijke overweging is dus, mocht u er over na denken zich in te schrijven bij Marcroix, dat dit geen vereniging is voor watjes. De paardensport is een confronterende sport. Vrouwen en mannen zijn van harte welkom.

Joris Zee


Meld u aan voor De Ster nieuwsbrief (U ontvangt een bevestigingsmail)

Abonneer op onze nieuwsbrief en ontvang het laatste nieuws wekelijks

Uw gegevens zijn beveiligd en u kunt zich altijd uitschrijven door onderaan de nieuwsbrief op "Uitschrijven" te klikken. Uw gegevens worden dan direct verwijderd. Lees hier de privacyverklaring Hiermee geeft u toestemming om wekelijks een nieuwsbrief te ontvangen.

Facebook

0 reacties

Trackbacks/Pingbacks

  1. Zingende studenten en hinnikende paarden - De Ster Online - […] is Thirza van der Weijde met de ruin Atiesto. Zie het interview in deze krant. Zij verpersoonlijkt de twee…

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *