Het was een verademing, mooi vlak voor kerstmis, een absoluut nieuw geluid in het langzamerhand ondragelijk wordende autistische spookdebat over de islam. Ik doel op het dubbelinterview van Niels Markus met onze burgemeester Ahmed Aboutaleb en Setkin Sies, fractievoorzitter van de lokale ChristenUnie-SGP in onze gemeenteraad (hij wordt in maart opgevolgd door Tjalling Vonk), in Trouw, 22 december.

‘Ahmed Aboutaleb wilde graag nog eens samen met Setkin Sies geïnterviewd worden’, begint het. Hij was onder de indruk gekomen van diens initiatief in februari, na een aanslag op een moskee in Quebec. Sies had zijn achterban opgeroepen om ‘hand in hand’ een ­beschermende ring te vormen rond de Rotterdamse Essalam Moskee. Aboutaleb: “Die actie past in mijn denken over vrede in de stad. Niet alleen de burgemeester of het college, iedereen heeft zijn rol daarin”.  Het initiatief kwam op een saillant moment: 31 januari had de landelijke SGP haar islam-manifest gepubliceerd waarin ze oproept om grenzen te stellen aan de islam in Nederland. “Wat ik zo moedig vond, is dat Setkin wist dat vanuit zijn achterban niet eenduidig geapplaudisseerd zou worden. Toch deed hij het.” Dat is leiderschap, vindt Aboutaleb. “Dat je je eigen achterban kunt trotseren. In deze geest gaat het hele interview door.

Burgemeester Ahmed Aboutaleb (credit: Municipality of Rotterdam, photographer Marc Nolte)

Maar één thema komt niet ter sprake. Ik schreef er aan Trouw de volgende brief over: ‘Aboutaleb en Sies illustreren voortreffelijk de geldigheid van de klassieke oneliner ‘Pour se disputer, il faut être d’accord‘: ‘Wanneer je een goed debat wilt voeren, moet je het met elkaar eens zijn over enkele fundamentele uitgangspunten’. Het agnosticisme, dat ons voorschrijft dat wij niets kunnen weten over een eventueel voortbestaan in enigerlei vorm na de dood, klinkt levensgroot dóór in de overigens hoogst behartigenswaardige woorden van de beide heren en de interviewer. Islam en orthodox christendom hebben, strange bedfellows als ze voor de rest mogen zijn, met elkaar gemeen, dat zij dit agnosticisme ten principale afwijzen. Heeft de interviewer dit onderwerp doelbewust buiten het gesprek gehouden, of heeft dit verzuim – want dat is het volgens mij – andere oorzaken? In de krant heb ik geen antwoord gevonden. Daarom ga ik er in onze Ster nog even op in.

Startpagina is een incidentje in een raadsdebat over coffeeshops dat in het interview ter sprake komt. Raadslid Jeroen van der Lee (Partij voor de Dieren) suggereerde dat Aboutaleb vanuit zijn ‘overtuiging’ een strenger alcoholbeleid zou wensen. De burgemeester reageerde ‘als door een wesp gestoken’: “Mijn persoonlijke overtuiging is in de gemeenteraad op geen enkele manier in het geding, het gaat hier over wet en regelgeving.” Aboutaleb wenst niet op zijn religieuze identiteit te worden aangesproken.  … ” De overheid, is zijn stellige overtuiging, moet te allen tijde neutraal zijn.

Sies (CU/SGP). © RV

Hier haak ik af. Mijn denken stopt wanneer ik iemand hoor stellen dat hij niet wil worden aangesproken op zijn religieuze identiteit. Weliswaar gebruik ik het woord ‘religieuze identiteit’ nooit als ik het over mijzelf heb, maar ik meen precies te weten wat het betekent. Het betekent dat ik (1) alles in het leven, inclusief mijn politieke verantwoordelijkheid nemen, doe vanuit mijn overtuiging dat de mens vrij wil worden en dat dit alleen kan via reïncarnatie en karma’, EN (2) word hierop gaarne aangesproken EN (3) meen dat dit essentieel inherent is aan de notie van religie, en (4) verwacht dus precies datzelfde van ieder ander die van zichzelf stelt een religieuze identiteit te hebben.

Ik meen als Rotterdams burger te mogen, zelfs te moeten weten, hoe de burgemeester denkt over het hiernamaals. Mijn argument is dat sommige mensen met een religieuze identiteit die althans uiterlijk verwant is – althans verwant lijkt – met die van Aboutaleb, aan die identiteit motieven ontlenen om te handelen op een wijze die in brede kring als ongewettigd beschouwd wordt, maar die henzelf een paradijselijke toekomst in dat hiernamaals in het vooruitzicht lijkt te stellen.

Hier wringt iets, en voor zover de SGP in haar manifest vraagt om duidelijkheid, ondersteun ik die eis.

Hugo Verbrugh

Meld u aan voor De Ster nieuwsbrief (U ontvangt een bevestigingsmail)

Lees hier de privacyverklaring Hiermee geeft u toestemming om wekelijks een nieuwsbrief te ontvangen.