Wat is het makkelijk om maar te roepen dat we meer mantelzorg moeten verlenen aan onze naasten of buren of vrienden. Naar elkaar omkijken. Zo heb je tegenwoordig ook NL Doet. Dat is een organisatie die als doel  heeft mensen in beweging te brengen om bijvoorbeeld klusjes bij een ander te doen waar nodig. Een mooie gelegenheid om de samenleving te kneden en naar elkaar om te kijken. Wij kunnen ook zelf proberen om ons heen te kijken waar wij eenzame mensen erbij kunnen betrekken.

Dan moeten wij hopen dat er minder aanslagen gepleegd zullen worden en hoeven we, in welk land ook ter wereld, niet meer achterom te kijken. Er worden vaak aanslagen gepleegd en dat betekent dat de mensen ontevreden zijn. Als je niet happy bent en niemand kijkt naar je om en je leeft als een eenling, dan zal je  makkelijker geneigd zijn over te stappen naar een slechte organisatie die ze van harte welkom heet en als opdracht geeft om haat en verderf te zaaien. Een kat in het nauw maakt rare sprongen. Dat spreekwoord kennen wij toch? Nou, dat is dus hier van toepassing.

Ik  hoor weer iedereen in mijn omgeving over niks anders praten dan het voorbereiden van het paasfeest. Weer zo een feest waar vele families samenkomen. Gezellig gaan eten en drinken met elkaar. Maar vergeet niet de ander erbij te betrekken waarvan je ziet dat die er alleen voor gaat staan op die dagen. Het doet zo zeer als ik zie dat iemand worstelt met het alleen zijn.

Ik sta op een datingsite ingeschreven. Ik kon wel huilen vandaag. Want een eenzame, zielige man benaderde mij. Hij past totaal niet bij mij. Maar ik zag wel dat ik deze man zachtjes moest afwijzen. Anders was er weer iemand die zich afgewezen voelt. Dat kan ook maken dat als dat herhaaldelijk gebeurt, dat hji ook kan denken: fuck jullie allemaal. Ik stap over naar een … slechte groepering.

Hoe klein ook, als je iets kan bijdragen, doe dat! Want die ene kleine bijdrage doet zoveel groots bij een ander. Die man benaderde mij dus. Ik stuurde een net bericht terug dat ik reeds met een ander aan het daten was (dat was niet waar maar ik gaf hem het gevoel dat ik hem correct afwees). Ik moet nog steeds denken aan de reactie van die man. Hij bedankte mij enorm dat ik hem zo lief had geantwoord dat ik geen gebruik ging maken van zijn aanzoek. Hij deed een heel verhaal dat vrouwen normaal niet eens de moeite namen om hem een afwijzingsbericht terug te sturen en dat hij daarom steeds weer hoopte dat ze toch nog positief zouden reageren. Ik gaf hem als tip: geef jezelf een limiet hoelang je wacht op een antwoord en anders, vergeet die persoon. Neem het niet te persoonlijk en ga door met je leven.
Pff, wat was deze ziel blij!

Lita Gunther

Meld u aan voor De Ster nieuwsbrief (U ontvangt een bevestigingsmail)