Toen ik zaterdag om een uur of zes op Google startpagina TINA intikte kreeg ik ‘About 181,000,000 results (0.41 seconds)’. Wat ik wilde vinden, was er in eerste instantie niet bij. Toen ik na enig zoekwerk elders in cyberspace het even later nog eens intikte, kreeg ik ‘Ongeveer 490.000.000 resultaten (0,39 seconden)’. Ik moest even specificeren wat ik wilde, namelijk het acroniem (= letterwoord) T.I.N.A., en toen lukte het. Ik kwam via via op (1) Herbert Spencer (1820 – 1903), Engels filosoof, bioloog, socioloog en nog veel meer en vooral beroemd geworden en gebleven als baanbrekende voorvechter van de liberale lijn in de politieke economie en de economische politiek met als leuze ‘There Is No Alternative’ oftewel Er Is Geen Alternatief (EIGA, maar dat is niet gangbaar), (2) Margaret Thatcher (1925- 2013), Engels politica, prime minister en neoliberale doordouwer, en (3) Theresa May (*1956), zie dagelijks nieuws in verband met de Brexit.

Wat precies bedoeld wordt met TINA is geheim. Voor zover ik iets meen te doorzien van de geheime gangen die met name Engels politici en hun gangmakers tegenwoordig gaan, staat TINA voor een fenomeen dat verwant is met iets dat ik geregeld in mijn onmiddellijke nabijheid meemaakt. Wij hebben bij ons thuis een zogenoemd ‘groentenpakket’. Voor een vast bedrag per maand krijgen we elke week van een nabijgelegen landbouwbedrijf verse groeten en fruit. Dat bevalt de ene week beter dan de andere week, maar trouw aan het devies ‘duurzaamheid eerst!’ eten we in principe altijd alles op (een enkele keer kopen we stiekem iets bij). En soms komt daar iets onhandigs aan de oppervlakte. Groenten verschillen van elkaar in houdbaarheid. Sla of winterpostelein kun je beter direct of althans zo kort mogelijk na ontvangst tot je nemen; worteltjes of bieten kun je best een tijdje bewaren, om maar te zwijgen van in plastic zakjes verpakte zuurkool. Maar dan kan het gebeuren, dat iets van die goed-bewaarbare groenten zó lang blijft liggen dat ze minder geschikt worden voor consumptie en soms eindigt dat met een TINA. Er Is (dan) Geen Alternatief dan het in drab veranderde consumabel af te voeren naar de compostbak – dan hebben de wormen er ten minste nog iets aan – ‘leve de levende kringloop!’

En iets van zelfde strekking zie ik nu, twee dagen voordat mevrouw May met haar Plan B moet komen, inzake Brexit gebeuren [op de dag dat deze Ster online gaat, zijn we al weer een dag verder]. Een bepaald type ‘ras-echte’ politici heeft in de afgelopen jaren met gekonkel, achterkamertjesgedoe, handjeklap, nep-nieuws, fake, sjoemelberichten, het verlangen om met drama aandacht te genereren, ophef, nieuwsgekte, twitterhysterie, spektakelleegte [terminologie deels ontleend aan Tom-Jan Meeus ‘Brexit, shutdown: het Angelsaksische model is kapot. Zie je dit niet, Dijkhoff?’, NRC 19 januari] en aan verwante ongein de politieke situatie zó gemanipuleerd dat nu, als ik het goed begrijp, There Is No Alternative voor een harde oftewel no-deal Brexodus.

Tekst loop door onder de afbeelding

In de geneeskunde kennen we het begrip ‘voorzichtig niets doen’: in een onzekere situatie met prognosis dubia ad bonam partem vergens = twijfel aangaande het verloop maar naar de goede kant neigend: de patiënt onafgebroken waarnemen maar pas eventueel iets doen als je tekenen ontwaart die risico’s voorspellen. De Engelse Brexit-zeloten praktiseren een maligne variant: doen alsof je niets doet en intussen ook in feite bijna niets doen behalve gebakken lucht rondblazen en intussen de feiten stiekem zó verdraaien dat TINA oftewel dat alleen een in drab veranderd stinkend nep-overleg overblijft.

Hugo Verbrugh


Meld u aan voor De Ster nieuwsbrief (U ontvangt een bevestigingsmail)

Lees hier de privacyverklaring Hiermee geeft u toestemming om wekelijks een nieuwsbrief te ontvangen.