De muizefluisteraar

mrt 27, 18 De muizefluisteraar

Ergens in de tweede helft van de vorige eeuw verscheen nieuw woord in de taal: de ‘paardenfluisteraar’. Het kwam uit Amerika. Daar had een man genaamd Marvin Earl (“Monty”) Roberts (* 1935) geleerd om non-verbaal en absoluut geweldloos paarden te trainen. Hij werd er beroemd mee. In 2010 verscheen als variant de ‘Elephant Whisperer’ in een boek van Anthony Lawrence. Vorig jaar voerde de Zwitserse romanschrijver Martin Suter in ‘Elephant’ de Birmese (= uit Myanmar afkomstige) ‘olifantenfluisteraar’ Kaung op, en gaf een prachtig beeld van de bijzondere manier waarop mensen kunnen leren met olifanten te communiceren (op 29 oktober 2013 schreef ik over een ander boek van Suter: desteronline.nl/droomboek).

Na deze inleiding ga ik in dit stukje de mix van feit en fictie oftewel realiteit en verzinsel in deze fluisterverhalen verbaal verbeelden aan de hand van het nieuwe fenomeen ‘de muizefluisteraar’. Noteer om te beginnen de spelling: “muize ZONDER N fluisteraar. Het gaat niet alleen over één persoon, maar ook over slechts één muis. Die persoon ben ikzelf en die ‘muis’ is een object zoals de vele die hier afgebeeld zijn.

Die ene muis van mij en ik beginnen de dag samen. Met een zachte druk op het aan/uit-knopje zet ik mijn computer aan, daarna gaat alles zgn. vanzelf, en binnen enkele seconden verschijnt het startscherm op mijn computer. Dat is mooi lichtblauw, en met ruim twee dozijn icoontjes die de inhoudsopgave verbeelden. Ergens in het midden staat het witte pijltje dat we de ‘cursor’ noemen en waarmee ik mij in cyberspace kan bewegen. Om die cursor heen krinkelt een donkerblauw cirkeltje, en ik moet mij erop voorbereiden iets te gaan DOEN!

Maar eerst moet ik WACHTEN. De cursor blijft roerloos in het midden van het scherm, maar het donkerblauwe cirkeltje maakt ritmisch langere en kortere krinkeltjes – en het fascinerende is dat de korte pauzes tussen de krinkel-momentjes volstrekt onvoorspelbaar lang/kort duren. Na een aantal seconden, meestal iets meer dan een minuut, komt het cirkeltje zó lang tot rust, dat ik voel: ‘NU moet ik iets doen!’

Ik pak mijn muis, draai die om, zodat de onderkant boven komt, en dan moet ik op een minuscuul knopje drukken om het ding uit zijn slaapstand te halen. Dat knopje blijkt dan ook een soort lampje of lichtje te zijn, en dat begin te knipperen. Van mijn whizzkid heb ik geleerd dat nu voor menselijke stervelingen onwaarneembare stralen van die muis naar mijn computer gaan, en dat die twee (= muis en computer) nu op geleide van die stralen hun relatie, die in de nacht verbroken was, hernemen. Nu wordt het pas echt spannend! Het blauwe cirkeltje rond de cursor verschijnt weer, verdwijnt weer, komt weer terug in zijn schokkerige ritme, en ik kan alwéér alleen maar wachten. Intussen is het lichtje/lampje onderaan mijn muis ook gaan knipperen – maar dàt knippert heel mooi rustig-ritmisch. Zo gaat dat een aantal seconden door, en elke dag probeer ik te doen wat ik van Monty Roberts en Kaung geleerd zou willen hebben: non-verbaal interactief fluisterend communiceren met mijn muis … En ten slotte …

Zo. Zo is ’t wel genoeg. Dit is erger dan waanzin –  het is platte flauwekul. Maar ik laat het toch lekker staan, want énige realiteit zit er wel in verstopt. Afgelopen week hebben we niet alleen allerlei stembiljetten ingevuld maar ook geleerd dat en hoe Facebook sinds enkele jaren zijn miljarden klanten volledig geautomatiseerd hun oordelen over van alles en nog wat laat vormen. En dat is niet zomaar een ver-van-mijn-bed-show. De ombudsman van de NRC was zaterdag eerlijk genoeg om uit te leggen dat het bij de krant misschien wel een beetje eigenlijk precies net zo gaat enzovoort.

Oftewel: wat doet … NEE, HET DOET ER HELEMAAL NIET MEER TOE wat ik zelf denk, meen, oordeel, kies, aanvink, … ‘Big brother is watchting you’ (George Orwell, ‘1984’, de roman van die naam uit 1949) is zwaar achterhaald. Anno 2018 krijg ik van een anonieme kongsi ICT-ers en politieke manipulatoren gevraagd en ongevraagd aan één stuk door ‘data’ binnen en die data MAKEN MIJ. Dat is democratie 2018.

Hugo Verbrugh

Meld u aan voor De Ster nieuwsbrief (U ontvangt een bevestigingsmail)

Abonneer op onze nieuwsbrief en ontvang het laatste nieuws wekelijks

Uw gegevens zijn beveiligd en u kunt zich altijd uitschrijven door onderaan de nieuwsbrief op "Uitschrijven" te klikken. Uw gegevens worden dan direct verwijderd. Lees hier de privacyverklaring Hiermee geeft u toestemming om wekelijks een nieuwsbrief te ontvangen.

Facebook

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *